Mogelijk probleem

Zie dat kleine hoopje rood? Dat is het nieuwste project dat ik ben begonnen. Daarmee komt het totaal aan projecten dat ik “moet” afronden op 18. Ik heb voor tenminste 15 projecten garen en patronen klaar liggen. Zucht. Misschien is dat wel de reden waarom deze magneet me zo aansprak. Ik ga even koffie zetten.

Ik ging eigenlijk op zoek naar een bol garen dat ik ergens voor wil gebruiken. Ik kwam dus van alles tegen en heb er maar eens een lijstje van gemaakt. Dat is best wel even schrikken. Ik merk dat als een project ergens in een achteraf hoekje verdwijnt ik het vergeet.

Gelukkig ga ik regelmatig naar een praatgroep om dit probleem te bespreken met gelijkgezinden. Dit is de eerste keer dat ik nu echt besef hoeveel ik gaande heb. Deze maand ga ik heel erg m’n best doen om alleen te werken aan wat ik hier heb liggen. Ik kom anders nooit aan die 100 bollen die ik dit jaar wilde opmaken. Ik zit nu aan 46 bollen met een totaal gewicht van 2,8 kg en een lengte van 9,7 km. Ik negeer nog wel even de hoeveelheid garen die ik het huis in heb gebracht dit jaar.

Oh, die ene bol waarnaar ik op zoek was is nog steeds niet gevonden. Ik weet eigenlijk niet of ik wel verder durf te zoeken.

Knitting in Nature 2009

Ondanks een minder leuk einde heb ik een heerlijke week gehad in Swalmen. Helaas kon ik dankzij m’n voet niet meedoen met de wandeling op de eerste dag. Ook het fietsen heb ik maar gelaten. Ik ben wel met de rest gaan kijken bij de shi-take’s.



De volgende dag werd er druk gewerkt. Zowel met paard en wagen als door onze groep.





Uiteraard is het zwaar om te moeten breien in deze omgeving.





Ook mocht een bezoek aan de SnB Roermond niet ontbreken. Onderweg zijn we nog gestopt bij de bosbessen.





Al met al een vakantie is een herhaling waard is.

R.I.P.

April 2000 – Juli 2009

Met groot verdriet heb ik vandaag afscheid genomen van mijn kater Eban.

Ontspannen zondag

31 graden in de schaduw en een bewolkte dag is niet bepaald uitnodigend om flink actief te zijn. Ik ben buiten gaan zitten met een breiwerk (nieuwe shawl) en een podcast (Stash and Burn). Ik moet toch wel een eindje kunnen komen op zo’n dag.

Lady Eleanor is ergens anders gaan wonen. Het is een hele mooie sjaal, maar ik mis er iets aan. Misschien zijn het de kleuren, ik weet het niet. Het woont nu bij m’n moeder, die vindt het helemaal geweldig. Natuurlijk heb ik niet stil gezeten.

Deze is eindelijk klaar en ik ben er helemaal weg van. Hij is groot en warm en zacht en mooi en . . .

Ik heb nog wat gekregen van ma die een weekje vakantie heeft gehad in Drenthe. Geen idee welk merk schaap het is (of schapen) maar ik ben bang dat ik er weer een hobby bij heb. De onderste pluk is momenteel bezig schoon te worden.

Kunst op straat

M’n broer is gister samen met zijn zoontje komen eten gisteren. M’n schoonzus was op pad met een stel vriendinnen en m’n ouders waren ook niet thuis. Tja, je moet toch iets voor het avondeten. In alle eerlijkheid, mijn broer kan ontzettend goed koken, dit was meer gemak.
Teun heeft een kunstwerk gemaakt met stoepkrijt in de tuin, iedereen moest mee tekenen.

Eindelijk nog wat kunnen afronden. Het zwarte monster is klaar en enorm. Het afkanten heeft me zowat de hele avond gekost. Ook Lady Eleanor is (bijna) klaar. De franjes aan 1 zijde moeten nog worden geknoopt, dat zal ik vanavond doen.

Aangezien ik in een afrond-fase zit wilde ik ook een shawl die bijna klaar is oppakken. Het idee dat ik met een flinke lap Kid Silk Haze op schoot moest zitten met temperaturen van 28 graden (volgens de auto die middag) beviel me niet zo. Ik ben begonnen aan een muts.

Waarom een muts in hartje zomer? Omdat de buurman zich afvroeg of ik een aparte muts voor hem kon breien. Natuurlijk kan ik dat, wacht maar af. Waarom de buurman een muts wil met deze temperaturen? Hij werkt in een omgeving waar het ongeveer -22 graden is. Een gebreide muts kan dan goed van pas komen. En voor die € 2,00 die ik aan het garen heb uitgegeven kan ik weer een paar uurtjes lekker bezig zijn.

Laat het afkanten beginnen

687 steken. Geen geintje.

Maar ik ben klaar en het afkanten doe ik vanavond rustig op de bank voor de tv. Er zit een foutje in toer 199 en 205 en ik geloof dat er ergens eerder ook een steek te veel was. Maar hij is af en die foutjes maken het gewoon een uniek exemplaar.

En het volgende mysterie is begonnen.

Dit moet uiteindelijk een tas gaan worden. Als de eerste aanwijzing een indicatie voor de volgende dan is dit een project dat ik makkelijk kan volhouden en nog andere projecten afronden.

Kijk eens wat m’n ouders hebben meegenomen voor me van de vakantie. Ik word er elke keer als ik er naar kijk helemaal blij van.

Tekort aan hersenenergie

Zoals je ziet zit de voet er nog steeds aan. En hij lijkt op de andere voet, alleen zitten daar de tenen in omgekeerde volgorde. Hij is echter nog niet beter. Het gaat wel beter, heel langzaam. En hij gebruikt daar energie voor die ik op andere plekken hard nodig heb. Voorbeeld is gisteren.

Op dinsdag werk ik nog thuis om het lopen zo veel mogelijk te beperken. Op de kalender staan 2 dingen: de SnB avond en even de post bij m’n ouders van de mat halen. De post is gelukt.

Ik bedenk me van te voren welk breiwerk ik mee kan nemen die avond en welke dingen ik kan laten zien (ik ben nogal verzot op complimentjes). En ik ga door met de dag.

Totdat ik me realiseer dat NCIS op een dinsdagavond komt en het dus helemaal niet zo kan zijn dat ik er naar zit te kijken. Wacht even.

Ik voer de katten, maak het eten klaar, richt me nog even op deze zwarte blob met garen en het blijkt dat ik vergeten ben welke dag het is.

Of ben ik te gefocust op m’n mysterie project? Er zitten nu 519 steken op de naald en ik kan helemaal niet zien hoe het er nu uit komt te zien.

Nee, dat kan het niet zijn. Ik heb aan m’n Lady Eleanor zitten breien. Die voet! Die heeft alle energie uit m’n hersens gehaald. En het lef hebben nog niet beter zijn.